Voor mijn kleintje

We komen er niet meer onderuit. Het is al te voelen bij het opstaan in de vroege morgen. En wanneer ik richting de badkamer loop, dan weet ik het zeker. Waar eerst nog het aangename fluitconcert van de vogeltjes te horen was, hoor en voel ik nu een gure koude wind door het badkamerraampje suizen. De herfst nu echt beginnen.

En weet je, eigenlijk heeft het ook wel weer wat fijns. Ik bedoel, de pepernoten liggen weer in de winkel, we kunnen weer kastanjes zoeken in het bos én de kleintjes kunnen eindelijk hun nieuwe winterkleding aan.

Want die toffe de ‘night quilt sweatjurk’ met doorgestikte patches, iets wat je deze winter in vele items terug ziet, hangt daar een beetje mooi te zijn, maar zou veel beter tot zijn recht komen wanneer de kleuter het aan heeft.

Ondertussen ben ik een beetje jaloers op mijn kleuter en ik vraag me af waarom dit jurkje er niet in mijn maat is, want door die gure koude wind door het badkamerraampje, zou ik niets liever willen dan wegkruipen in zo een heerlijke sweatjurk.

Net als de nieuwe sweatpants en houthakkers vest van mijn zoon. Mag ik daar straks, nadat ik de kleintjes naar school heb gebracht, even mijn bakkie koffie in drinken?

Maar nu eerst aankleden, want straks komen we nog te laat!

“Hup hup, jongens! Hoog tijd om aan te kleden!” roep ik vanuit de badkamer. “Ja ja!”, wordt er halfslaperig vanuit de slaapkamertjes geroepen. Terwijl de kleintjes zichzelf aankleden zet ik hun ontbijtje klaar en ondertussen denk ik aan mijn beloning: een heerlijk warm bakkie koffie, alleen op de bank. In dat houthakkers vest met joggingbroek, wat ik eigenlijk helemaal niet pas. Maar hey, laat me! Het is mijn fantasie.

“Jongens, zijn jullie al aangekleed!?” roep ik nog een keer naar boven. “En trek iets warms aan, want het is fris buiten!”

En plotseling word ik abrupt uit mijn fantasie gehaald, want drie keer raden wat mijn kleintjes aan hebben getrokken…





www.voormijnkleintje.nl
Facebook: www.facebook.com/VoorMijnKleintje
Twitter: www.twitter.com/Voormijnklein